خدایا … شبها را برای آن می آفرینی که درک کنم با توبودن چقدر خوش است… زندگانی بی تو چه سوت و کور…رنگ با تو بودن غیر قابل وصف و زیبایی و جلالت آشیانه ی دل ….
خدایا خستگی شبهای تار را از دل ما انسانهای بیگناه و بی پناه بگیر و مرا با نور سپیده ی رحمت آشنا ساز…
به امید رحمتت ای برترین معبودان
خدایا خستگی شبهای تار را از دل ما انسانهای بیگناه و بی پناه بگیر و مرا با نور سپیده ی رحمت آشنا ساز…
به امید رحمتت ای برترین معبودان
اکتبر 22, 2006 در t 11:10 ق.ظ |
سلام.قشنگ و سليس مي نويسي عزيزم
اميدوارم موفق باشي
اکتبر 22, 2006 در t 11:13 ق.ظ |
اپ كردم.من و قلمم زدیم به تیپ هم! شما قضاوت کنید تقصیر منه یا قلمم
اکتبر 25, 2006 در t 9:09 ق.ظ |
سلام اميرجان. از ديدن وبلاگت خوشحال شدم. اميدوارم موفق باشي.
ضمناً من بالاخره نفهميدم شما دانشجو هستين يا پشت كنكوري؟!